วัฒนธรรมสมุนไพรไทยผ่านการอบ การประคบ และการนวด

ส่วนใหญ่มีขมิ้นชันและขิงเป็นแกนกลาง แล้วเติมพืชกลิ่นสดอย่างตะไคร้หรือใบมะกรูดเพื่อไม่ให้กลิ่นหนักจนเกินไป บ้านแต่ละหลังใส่ต่างกันตามที่มี จึงไม่มีสูตรตายตัวสูตรเดียว

น้ำมันแช่สมุนไพรทำจากพืชที่แช่ในน้ำมันพาจนกลิ่นซึมออกมา จึงทาผิวและนวดได้เลย ส่วนน้ำมันหอมระเหยเป็นของเข้มข้นที่ต้องผสมกับน้ำมันพาก่อนใช้ และควรทดสอบผิวทุกครั้ง

โรสแมรี่เข้ามาในไทยทีหลัง จึงไม่ได้อยู่ในตำรับเดิมเหมือนขมิ้นชันหรือขิง แต่ด้วยกลิ่นที่เข้ากับพืชอุ่นได้ดี มันจึงถูกนำมาปรับใช้ในน้ำมันนวดและบาล์มได้ไม่ยาก

กะเม็งเป็นชื่อที่ใช้ในบางบริบทของพืชอาหาร ส่วน ขมิ้น เป็นชื่อที่คนทั่วไปคุ้นกว่า สองชื่อนี้ชี้ไปที่พืชเดียวกัน จึงควรดูว่ากำลังพูดถึงบริบทไหนอยู่